Coraz bardziej w siłę rośnie grupa osób, która nawołuje do skrócenia tygodnia pracy do 4 dni i pozostaniu przy tej samej wysokości płac. Aidan Harper z New Economics Foundation powiedział, że ludzie powinni pracować 32 godziny tygodniowo.
W Szwecji jeszcze w 2016 roku część firm wprowadziła sześciogodzinny dzień pracy, aby zwiększyć w ten sposób produktywność i poczucie zadowolenia u swoich pracowników. Ten system świetnie się sprawdza, a pracownicy o wiele chętniej zakasują rękawy i wywiązują się ze swoich obowiązków w krótszym czasie.
Coraz więcej osób w Wielkiej Brytanii i na świecie jest za skróceniem czasu pracy do czterech dni w tygodniu, czyli maksymalnie 32 godzin. Jak zaznaczył Aidan Harper z New Economics Foundation w swojej wypowiedzi dla „New Scientist”:
– Chcemy zwrócić uwagę na redukcję czasu pracy bez redukcji pensji.
Z kolei Alice Martin, szefowa działu Work and Pay z New Economics Foundation napisała w raporcie:
– Od dłuższego czasu nawołujemy do krótszego tygodnia pracy, aby w ten sposób zlikwidować wiele problemów społecznych, którym musimy stawiać czoła – od nierówności płci do przepracowania i stresu. Dzisiaj postrzegamy to jako atrakcyjną strategię zmian dla przemysłu, w dobie technologicznej przemiany, zmniejszania emisji węgla przez fabryki lub zmian w handlu międzynarodowym.
To nie żart! 5-godzinny dzień pracy bardziej efektywny od 9-godzinnego!
Sam raport sugeruje, że praca od 50 do 60 godzin tygodniowo jest szkodliwa dla zdrowia psychicznego i fizycznego. Z badań przeprowadzonych przez Australian National University wynika, że ludzie praca maksymalnie 40 godzin tygodniowo pozwala uniknąć niszczących skutków dla zdrowia psychicznego.
Z kolei inne badania pokazują, że ludzie emitują mniej dwutlenku węgla, gdy pracują mniej. Naukowcy z Chalmers University of Technology w Szwecji odkryli, że wprowadzenie 4-dniowego tygodnia pracy pozwoli zmniejszyć emisję dwutlenku węgla o 16 proc.
Z sondażu przeprowadzonego wśród mieszkańców Wysp wynika, że 60 proc. osób chciałoby pracować 4 dni w tygodniu.
